Rik en Sabine Celie schrijven:

September 2007: grote droogte, 63 brandhaarden. Het land staat in brand! Maar Bolivia staat niet alleen letterlijk in brand, maar ook figuurlijk!

Oktober 2007: De socialistische staat in wording heeft een nieuw decreet uitgevaardigd, waarbij de verenigingen/stichtingen zonder winstbejag de dreiging voelen te zullen worden opgeslorpt door de staat. Alleen betaling van honderdduizenden dollars aan belastingen voor onze terreinen en ons wagenpark van een 11-tal ambulances en jeeps alsook van de hospitaalvrachtwagen, zou ons werk veilig kunnen stellen. Nochtans hebben we – als vereniging zonder winstbejag (ONG) - recht op volledige vrijstelling. Bid opdat onze meer dan 3000 m. hoge missiebasis in de Andes verder mag vrucht dragen zonder bedreigingen.

Goddelijke wijsheid en gebed brachten ons in persoonlijk gesprek met de prefecto (gouverneur) van Chuquisaca, verscheidene malen groter dan België. Als christen en kenner van onze werken, deed hij een grote inspanning opdat we op hoog niveau konden verder vergaderen met de juridische adviseurs van de prefectuur om verder de juiste strategie te ontwikkelen. Binnen 48 uur vertrekken we naar La Paz om verder alles uit te werken. Hoewel de dreiging blijft, voelen we ons weer een stukje veiliger.

BOLIVIA, EEN LAND IN BRAND, HEEFT UW GEBED HARD NODIG!

Het einde van onze missie was in zicht, maar zoals steeds heeft God alles stevig onder controle voor hen die Hem liefhebben. Zolang de Heer ons roept, zullen wij blijven uitgaan. En dat blijven we doen ondanks alle grote risico´s die hier bijhoren, zoals u verder zult lezen.

Woensdag 7 november ‘s avonds laat: Hier in Yamparaez zijn we met zijn allen in gebed verenigd. Plots rinkelt Dr. Oscar´s GSM. Het nieuws is dramatisch. Honderden kilometers verderop, in een zeer afgelegen en gevaarlijk berggebied, is 1 van onze ambulances tegen een rotsblok gereden.

De controle over het stuur ging verloren en de ambulance – bestuurd door onze jonge voorganger Manuel - botste vol tegen een andere wagen.

ERNSTIG ONGELUK

Onze 28-jarige doctora Ruth was er erg aan toe. Te voet werd ze gesleept naar een nabijgelegen gezondheidspost, die zich gelukkig maar enkele kilometers verder bevond in Iscayacha. Voor het hospitaal stortte ze in elkaar.

Dra. Ruth werd overgebracht naar het hospitaal van Tarija stad. Zij kon haar been niet bewegen. De diagnose na een moderne onderzoekstest (MNR) was dramatisch: een gebroken lumbale wervel en verschoven halswervels. Er werd vurig gebeden.

Vrijdagochtend 10:00 uur: meer dan 36 uur later was er eindelijk lichte beweging waar te nemen in haar been. Een nieuwe MNR werd genomen voor bevestiging van de diagnose. En…. er was van de wervelbreuk niks meer te zien! Dra. Ruth, nog wel met een halskraag, herstelt nu en zal binnen een 2-tal maanden haar positie weer kunnen innemen in onze kliniek Paichu in het verre Zuiden van Bolivia, waar zij de enige arts is voor een 6-tal omliggende communiteiten.

De offergave die wij aan Dra. Ruth kunnen geven is beschamend laag. Wilt u voor haar en onze andere dokters in de bres springen? In woord en daad? Alle stortingen met als titel ¨Doctors on Mission¨ (via Zending en Gemeente) gaan naar deze mensen.

Nogmaals liet God het duidelijk zien: Dit is Zijn werk en voor allen die hier in meewerken zal Hij zorgdragen.

ANDERE TEAMS

Ondertussen was Dr. Ino met een team werkzaam in de afgelegen Chaco streek onder de Guaranies. Pastor Romulo kwam ook met een ander team terug van de tropische regio in het verre Noordoosten. Vier dagen lang had hij zich met 4 man en 2 jeeps door verschrikkelijke modderlagen moeten bewegen om onze basis in Santa Ana de Yacuma te bereiken.

Pastor Romulo is een ander verhaal. Nog geen 2 maanden geleden verloor hij bij een zwaar ongeluk ook bijna het leven. Hij kwam toen ook al terug naar de Andes van werkzaamheden in onze Amazone basis. Bij het ongeval werd hij meer dan 150 meter over de weg gesleurd! Zijn gezicht en handen werden opengereten en wonden en hevige pijnen alover.

En dan komt dit – voor ons Westerse mensen – niet te begrijpen verhaal. Omdat hij niet voldoende geld bij zich had, kreeg hij geen verzorging in de kliniek en werd zijn gezicht ontstoken en kwam er overal besmetting en etter. Juan-Jose, onze administratieve man, die niet weet waar eerst te lopen om alle (figuurlijke) branden te blussen, vloog naar hem toe en wou hem met onze laatste centen op het vliegtuig zetten. En dan komt er weer een ander onbegrijpelijk verhaal: De Boliviaanse airlines weigerden hem te transporteren omwille van besmettingsgevaar.

WONDERBAARLIJK HERSTEL

Er zat niks anders op dan Romulo gedurende een 12 uur durende, stoffige tocht op met stenen bezaaide bergpaden richting Yamparaez (hoofdbasis; zie 1^ste foto) te sturen voor verdere behandeling. De pijnen die hij ervoer bij iedere stoot waren zo hels dat hij bijna het bewustzijn verloor. Romulo herstelde wonderbaarlijk vlug... Hij dankt God, want hij weet dat hij ten dode was opgeschreven, maar dat God hem spaarde om te kunnen zorgen voor zijn 2 kinderen en zijn vrouwtje die nu zwanger is van een derde. Hij zit nu hier op onze basis een vrij intense cursus te volgen die onze bediening, FTC, samen met het Rode Kruis heeft opgezet. Nadien komt er hulp van Finland om dezelfde groep ook geestelijk te wapenen tegen de volgende opdrachten. De medische en geestelijke opleiding is 1 van de belangrijke taken die gebeuren hier in Yamparaez.

Deze middag zaten Pr. Romulo (rechts van Sabine) samen met onze Boliviaanse apostel Pablo (links van Sabine- zie genezing Nieuwsbrief juni 2004) en Pastor Louis, met zijn allen bij ons thuis om van Vol-au-Vent te smullen! Dr. Micko staat niet meer op de foto omdat de plicht hem al terugriep naar zijn 8 uur verder gelegen gezondheidscentrum in El Abra. Sabine vond dat deze mannen van God dringend een stuk stevig vlees nodig hebben, iets wat zijzelf zelden kunnen aanschaffen.

SABINE

Ik bewonder haar geloof keer op keer om toch weer mee te gaan op deze gevaarlijke tochten. Nu konden we Ayllus in Humaca helpen met als kliniek het interieur van de ambulance.

Ondanks verbod van de Curaca - een dictatoriaal plaatselijk stamhoofd - om ook maar enige vorm van medische hulp te brengen, opende God toch een weg om deze mensen medische zorgen te brengen en zelfs om met hen te bidden en hen de boodschap van Gods liefde aan te reiken. Wijzelf kwamen er na een medische expeditie weer met de schrik van af toen wij midden in nachtelijke onweders, samen met Dr.Oscar, Dra. Betsabe, Dr. Victor en Dr. Javier, vanuit het hooggebergte (3500m.) kwamen. We slingerden letterlijk door de haarspeldbochten op de zeperige bergpaden!

Voor ons reed de ambulance van Oscar die bijna iedere keer gevaarlijk slingerde en overhelde naar de steile ravijnen, die honderden meters diep zijn. De spanning was zo groot dat niemand er ook maar aan dacht een fotootje te nemen van deze ¨horror¨situatie in dit nachtelijke stormweer. Wie zou ons ooit gevonden hebben als wij in 1 van die ravijnen waren gestort?

HULP

Mensen, wij en onze Doctors on Mission, hebben uw hulp dringend nodig in woord en daad, dus Metterdaad! Het is ons verlangen aan al deze geloofshelden een waardige liefdesgave (lees Boliviaans minimum loon) te kunnen geven vanaf 2008.

Dit betekent een grotere financiële inspanning. Zonder u kan dit niet!!

Nog de hartelijke groeten,

Rik en Sabine Celie

Bid, opdat onze meer dan 3000 m. hoge missiebasis in de Andes verder vrucht mag dragen zonder bedreigingen.

Dra. Ruth, nog wel met een halskraag, herstelt nu snel.

Pr. Romulo, links, leidt de lofprijs.

Pr. Romulo (rechts van Sabine) samen met onze Boliviaanse apostel Pablo (links van Sabine) en pastor Louis, met zijn allen bij ons thuis om van vol-au-vent te smullen!

Nu konden we de Ayllus in Humaca helpen met als kliniek het interieur van de ambulance

Tandartsen Javier en Victor verzorgen samen met dr. Oscar een school in Huamaca na eerst lessen gegeven te hebben in preventie.

Levensomstandigheden van de Ayllus. Hier vonden we een stervende jonge vrouw van 28 jaa r met 3 kleine kinderen.