Johan Smoorenburg.

Johan Smoorenburg schrijft:

Noël betekent in het Frans “Kerst”, maar toen de storm Noël overkwam, was het verre van vreedzaam en een feest was het zeker niet. Deze storm heeft meer dan 60 mensenlevens gekost, alleen al op Haïti. Daarnaast zijn duizenden mensen geëvacueerd en van velen zijn hun huizen verdwenen, tuinen en plantages zijn weggespoeld, om nog niet te spreken van tienduizenden stuks vee, vooral geiten en schapen. Dit houdt in dat de storm wel is verdwenen, maar de ellende voor vele tienduizenden mensen nog maar net is begonnen.De grote angst voor grote delen van het land is de hongersnood.

Robert schrijft straks zijn indrukken over deze storm. Voor hem de eerste, voor mij de zoveelste.

HET TEAM

Dit is weer groter geworden met de komst van Marc Leemkuil, een jongeman uit de gemeente Apeldoorn. Marc was hier al twee keer eerder voor 3 weken en wilde nu voor langere tijd komen. Voorlopig blijft hij een half jaar en zal dan verder zien. Hij werkt gedeeltelijk met Pascal mee in het praktische onderhoudswerk. Daarnaast werkt hij tevens aan een nieuwe Engelstalige website “HeartforHaïti.com“ en aan de Belgische website. Verder wordt hij ingezet daar waar nodig en mogelijk. De samenwerking tussen de verschillende teamleden loopt goed. De familie de Vries begint te wennen aan de vele veranderingen en ook hun twee tieners hebben het goed naar hun zin.

MARC LEEMKUIL

“Kerst in de tropen.” Zo luidde een artikel dat in de nieuwsbrief van december 2004 heeft gestaan. Met ook nu de feestdagen weer voor de deur wordt het mijn derde kerst in de tropen. Al twee keer eerder heb ik d.m.v. een korte werkvakantie voor een periode van drie weken tijdens de kerst het kinderdorp mogen bezoeken.

Tijdens mijn verblijf op Haïti zal ik me, naast het praktisch meehelpen bij kleine technische klussen, onder andere bezig houden met het maken van een Engelstalige website en het bijhouden van de Belgische website. Een leuke en uitdagende klus. Eén van de zaken is het onder de aandacht brengen van komende projecten. Bijvoorbeeld het maken van een fotoreportage van het vormingscentrum. Voor komend jaar wordt er een plan gemaakt om dit centrum te gaan renoveren. Iets wat gezien de staat van het gebouw zeker geen overbodige luxe is.

Het centrum wordt onder andere gebruikt voor:

Het geven van bijbelstudies en seminars, educatie op allerlei gebieden, lessen voor het opvoeden van kinderen en gezinsplanning, voorlichting met name omtrent HIV en Aids bestrijding, bijscholingscursussen voor de leraren van de school die op het project aanwezig is, agrarische voorlichtingscursussen en bruiloften.

Het is met recht een multifunctioneel gebouw te noemen wat ook met de kerst weer tot z’n recht komt. Ook dit jaar zal er weer een kerstmaaltijd zijn en wordt kerst in het vormingscentrum voor velen weer een feest. Het zien van alle mensen, de blijdschap op de gezichten van de kinderen, het is geweldig! Bijzonder om ook hierin mee te kunnen helpen met een ieder die zich hiervoor inzet.

Marc Leemkuil

ROBERT & DURKJE DE VRIES

Het gaat erg goed met ons en de tijd gaat snel. We zijn alweer drie maanden op Haïti.

We werken voor ons gevoel lekker mee in het team, samen met Johan, Pascal, Karolle en Marc. De werkzaamheden worden steeds duidelijker en meer. We hebben o.a. veel werkzaamheden in de kerk, wat we erg fijn vinden. We zijn begonnen met een muziekgroep, die twee keer in de week oefent. Daarnaast zijn we in alle diensten aanwezig om muziek en geluid te regelen. We hebben al een paar keer mogen meemaken dat er mensen waren die hun leven aan Jezus gaven.

Ook hebben we 1x in de twee weken een bidstond ingesteld voor de tantes die in de kinderappartementen werken.

Onze functie op het kinderdorp is vooral vader en moeder zijn voor de kinderen, die hier wonen. Dat houdt heel wat in. Want vader en moeder van een kleine 100 kinderen is een hele klus. We kijken of ze goed te eten krijgen, ze moeten naar school, we letten op de hygiëne, dat de kinderen liefde krijgen en ga zo maar door. Echt een taak waar je dag en nacht mee bezig kunt zijn.

De taal is nog een barrière voor ons maar we beginnen er elke dag iets meer van te begrijpen en we durven nu zelf ook iets te zeggen in het Frans/Creools. Ook hebben we met de kinderen goed contact. Ze vinden het leuk als we komen, ze roepen ons als ze ons zien en soms hangen ze met z’n tienen tegelijk aan onze kleding.

Omdat er veel nieuwe kleine kinderen op ons kinderdorp zijn gekomen, hebben we binnenkort een speciale opdrachtdienst.

NOËL

De storm Noël heeft een grote indruk bij ons achtergelaten, met name omdat we dit voor het eerst meemaakten. We kregen een dag van te voren in de gaten dat de storm in aantocht was en we konden niets anders doen dan afwachten. De zon verdwijnt, het wordt donker, een hele vreemde gewaarwording als je elke dag volop zon gewend bent. Dan begint het te regenen, heel veel te regenen. Gelukkig viel de wind mee. De volgende morgen gingen de scholen niet open, omdat er geen auto door de straten kon rijden. De straten stonden zo blank dat je er gewoon niet meer kon lopen zonder nat te worden. Een ramp voor de vele taptap chauffeurs en verkopers langs de weg, want het betekent dat ze die dag niets kunnen verdienen en dus ook geen maaltijdje die dag.

Dit waren de ongemakken voor veel mensen, want de omvang van de ramp was toen nog niet te overzien. Dat werd ons een beetje duidelijk toen Johan, Pascal, Marc en ik (Robert) de dag na de storm naar buiten gingen voor een rit.

Op een kilometer of 5 van ons project ligt een rivier, waar gewoonlijk weinig water in staat. De rivier begint in de Dominicaanse Republiek en stroomt door Haïti de zee in. In de Dominicaanse Republiek was Noël al eerder te keer gegaan, wat betekende dat al het water via die rivier door Haïti komt. Wat we daar aantroffen was verschrikkelijk. Omdat de mensen hun huizen illegaal langs die rivier bouwen en het water in de rivier meters was gestegen, was de grond over grote delen weggeslagen en weggespoeld met de daarop gebouwde huizen en huisjes erbij. Vele mensen zijn daardoor dakloos geworden en zijn alles kwijtgeraakt. Toen we verder reden naar de stad Port-au-Prince zagen we de hopen vuilnis die van de bergen Port au Prince ingespoeld waren en dat blijft altijd een triest en troosteloos gezicht. Gelukkig is er in het kinderdorp niets gebeurd. Dit omdat Johan de funderingen van alle gebouwen 60 cm hoog heeft gemaakt. Dit was wijsheid die hij in Martinique had geleerd na twee grote cyclonen, die hij daar had meegemaakt. Doordat het hele project omringt is door muren kan het overtollige water van de buren bij ons niet het terrein opstromen.

We zijn dankbaar dat we er zo goed vanaf zijn gekomen, maar voor tienduizenden mensen is dat helaas niet het geval.

ONZE KINDEREN

Onze kinderen, Daniëlle en Pieter, beginnen ook te wennen en al een aardig woordje Frans en Creools te spreken. Het zijn wel zware dagen voor hen. Ze komen ’s ochtends om 5.00 uur uit bed en om 6.15 uur zitten ze in de auto om naar school te gaan. Meestal zijn ze pas rond 16.00 uur weer thuis. Daarna moeten ze aan hun huiswerk voor de volgende dag. Veel vrije tijd blijft er dus niet over, maar ze hebben het erg naar hun zin.

Wij zien uit naar de feestdagen hier op Haïti, kerst met dertig graden en volop zon. Dat niet alleen, maar dan komt onze oudste dochter Tirsa, samen met haar nichtje Froukje, hier voor twee weken op bezoek. We zullen samen kerst en oud en nieuw vieren en op 2 januari 2008 zullen ze weer naar Nederland vertrekken.

We willen alle lezers goede kerstdagen en een gezegend 2008 toewensen.

Robert en Durkje de Vries

PASCAL EN KAROLLE

Wat gaat de tijd toch snel, want het is alweer een jaar geleden dat we als familie van St.Maarten terugkeerden naar Haïti om Johan en Janny te vervangen tot zij weer terug zouden komen. Dat het helaas allemaal heel anders is gelopen, was uiteraard ook voor ons een grote schok. We besloten daarom een half jaar te blijven om Johan bij te staan in het werk. Karolle nam haar taak weer op, maar die was nu een stuk zwaarder omdat ze ook Janny’s taak er voor een groot gedeelte bij kreeg. Zelf heb ik me weer gegooid op het runnen van alle technische taken, zoals onderhoud aan de generatoren, de auto’s, elektriciteit en loodgieterswerk, want er liggen heel wat leidingen op het project en er gaat nog wel eens wat kapot. Daarnaast is het onderhoud aan alle gebouwen die er zijn al een hele taak. We zagen in de loop van 2007 dat de veiligheid toenam en dat het mogelijk was onze kleine meid op een internationale school buiten het kinderdorp onder te brengen. We moesten in mei een beslissing nemen: of weer terug naar St.Maarten, waar ik direct weer in mijn werk kon beginnen, of blijven op Haïti. De keuze was niet zo moeilijk. Karolle was blij weer op Haïti te zijn en zelf zag ik ook wel in dat Johan het werk niet alleen aan zou kunnen, ook al zou de Fam. De Vries later dat jaar komen. Het duurt een hele tijd voordat nieuwe mensen de taal helemaal machtig zijn en daarom hebben we samen met Johan besloten om voor de St.Hart voor Haïti te blijven werken.

We voelen ons weer thuis en doen elke dag het werk met plezier.

Wij groeten u heel vriendelijk,

Pascal, Karolle en Shaina van Slingerland

TOT SLOT

U leest het al: Karolle is weer helemaal blij om op Haïti te wonen en zij ontwikkelt zich steeds beter als de manager van het project. Ze heeft alles uitstekend in handen en haar man, Pascal, werkt zoals altijd keihard. In het onderhoud is er voor hem en zijn medewerkers altijd veel werk te doen. U begrijpt dat ikzelf bijzonder blij ben met al deze positieve ontwikkelingen, omdat mijn grootste zorg na “Janny’s overlijden” de opvolging is. Het lijkt erop dat we zo met elkaar op de goede weg zijn. Ondanks dat we niet altijd alles begrijpen en er vele vragen zijn, zien we toch dat God doorgaat met Zijn werk.

Hartelijke groeten

Johan Smoorenburg

Marc Leemkuil bij één van de generatoren

Dit spreekt boekdelen.

Kinderen vol verwachting wat het kerstfeest zal brengen.

Verwoestingen door de storm “Noël”.

Johan samen met Karolle.