Johan Smoorenburg.

Johan Smoorenburg schrijft:

Haïti blijft toch altijd weer een onvoorspelbaar land. Hoewel het met de veiligheid sinds verleden jaar goed gaat en we weer naar buiten kunnen, gebeurt er totaal onverwachts weer iets waar je dan niet op rekent.

VOEDSELCRISIS

Derde wereldlanden worden altijd het zwaarst getroffen door dit soort rampen. In de rijke landen moeten vele mensen misschien een (klein) stapje terug doen, maar daar is op Haïti geen ruimte meer voor. Het is elke dag al proberen te overleven en de plotselinge verhogingen (wereldwijd) van de voedselprijzen zijn voor vele Haitianen niet meer op te brengen.

Vaak heb ik geschreven over de ellendige toestand van 80% van de bevolking die steeds erger werd, maar zoals het nu is is het nog nooit geweest. Haïti is op een dieptepunt aangekomen, waarvan ik me afvraag of daar nog uit te komen is.

PROTESTEN

Duizenden Haitianen gingen enkele weken geleden de straat op om te protesteren. En terecht, maar er zijn altijd mensen die van dit soort manifestaties misbruik maken en deze manifestatie liep uit op een grote verniel- en roofpartij. Vele winkels werden vernield en/of leeggeroofd. Op Delmas en Petionville, waar de meeste zaken zijn, ook die van mijn zoon, was geen ruit meer heel en vrijwel geen zaak die werd gespaard. Matthew, mijn zoon, is er nog goed vanaf gekomen met enkele duizenden dollars schade, anderen waren niet zo gelukkig en kunnen helemaal opnieuw beginnen als ze daar het geld voor hebben. Het gevolg is wel dat weer opnieuw velen zonder werk zijn en hun families niet meer kunnen onderhouden. Ook op de Nederlandse TV waren er uitzendingen over deze voedselrellen.

VOEDSEL- EN OLIECRISIS

Dit blad is geen opinieblad, maar toch denk ik dat we aan de vooravond staan van een grote wereldcrisis. Je hoeft de TV of radio maar aan te zetten of je hoort erover. Op dit moment is er al meer vraag naar olie dan er kan worden opgepompt en de voedselsituatie is naar mijn idee nog nooit zo kritiek geweest als nu. Ik ben bang dat ook hier op Haïti de (gewelddadige) protesten weer zullen toenemen en dat we voor de zoveelste keer voor een moeilijke periode staan.

Gelukkig kunnen we ook wat goed nieuws melden. Het werk loopt gelukkig goed. We hadden bezoek van een bestuursdelegatie van drie leden en die waren weer onder de indruk van wat er gebeurt en hoe we met elkaar werken als team. Dat is wel het beste wat er de afgelopen tijd is gebeurd. Er is een fijn team gegroeid en daar profiteren we allemaal van. De familie de Vries (op dit moment met verlof in Nederland) zijn mensen waar we veel aan hebben en die zich in korte tijd goed hebben ingewerkt. Ook Marc Leemkuil ‘een jonge man’ komt weer terug voor een jaar en ook van hem hebben we veel plezier en ondanks alles is er nu toch een goede opvolging. Ook Pascal en Karolle doen het prima en toen ik gisteren weer thuiskwam, na 3 weken Nederland, vond ik alles in uitstekende toestand terug. Deze dingen maken je toch weer dankbaar en blij.

VERLOF

Van zondag 21 september t/m zondag 26 oktober ben ik voor een werkverlof in Nederland. Graag kom ik in uw gemeente om te spreken of een presentatie te geven. Ook de zondagmiddagen en avonden sta ik ter beschikking, ook al is uw gemeente nog zo klein. Voor jeugdgroepen hebben we een inspirerende boodschap en een presentatie die u niet meer vergeet. Ook voor huiskringen zendingskringen, etc. zijn we beschikbaar. Vraag eens op de school van uw kinderen of ik een presentatie mag geven. Het is onze bedoeling om zoveel mogelijk mensen te inspireren voor het zendingsveld. Gezien de toestand in de wereld zullen we ons allen hard moeten inzetten voor Gods woord. Ik hoop van harte u in die tijd ergens te ontmoeten.

SAMUEL UPDATE

Eindelijk was het dan zover. Op 4 april reisde ik met twee begeleidsters en Samuel naar de Dominicaanse Republiek waar Samuel geopereerd zou worden. Van het vliegveld gingen we direct door naar het ziekenhuis waar Samuel werd opgenomen. De twee begeleidsters bleven met hem op de kamer. Er was een tweede bed dus konden ze met slapen afwisselen. Dezelfde dag nog werden er enkele testen gedaan en werd er geconstateerd dat Samuel blind was aan één oog, doof aan één oor en ook geestelijk niet helemaal reageerde voor een kind van 15 maanden. Verdere testen werden gedaan, ook buiten het ziekenhuis, en die waren niet gunstig. Het operatieteam besloot daarom een catheterisatie te doen, een slangetje met camera die via zijn lies naar zijn hart ging. Alles bleek zo nauw te zijn in zijn hartje dat het doktersteam na lang beraad besloot dat hij niet geopereerd kon worden. Hij zou de operatie niet overleven.

Er was grote verslagenheid bij ons. Na al die tijd van hoop werd die de bodem ingeslagen. De volgende dag, we waren er toen 8 dagen geweest, zijn we teruggereisd naar Haïti.

Hoe nu verder? We vangen Samuel zo goed mogelijk op en zullen hem de best mogelijke zorg geven die hier mogelijk is.

Hoewel Samuel niet is geopereerd, hebben zijn onderzoeken, verblijf in het ziekenhuis, de reizen en alle bijkomende kosten behoorlijk wat gekost. Het geld dat over is, is apart gezet voor zijn verdere dokterskosten en medicijnen, die hij eventueel nodig zal hebben. De dokters konden niet zeggen hoelang Samuel nog te leven heeft, maar hoe dan ook, God kan een wonder doen. We hebben menselijk gezien alles gedaan wat mogelijk is en hoeven onszelf niets te verwijten. Hierbij wil ik een ieder die heeft bijgedragen heel hartelijk danken en we blijven ons inzetten voor Samuel.

We hebben de officiële verklaring van de dokter dat Samuel niet is te opereren.

Ik groet u allen heel hartelijk en wens u Gods rijke zegen.

Johan Smoorenburg

Tijdens het bezoek in maart van een delegatie van het bestuur HvH was er een doopdienst.

Opdrachtdienst van een baby van één van onze eigen kinderen.

Samuel op de dag voor zijn vertrek naar de D.R.

Ons team: v.l.n.r. Pascal, Karolle, Johan, Robert en Durkje.